
T2 /E7 LOS SUEÑOS NO SE AMPUTAN / AMETSAK EZ DIRA EBAKITZEN

Description of T2 /E7 LOS SUEÑOS NO SE AMPUTAN / AMETSAK EZ DIRA EBAKITZEN
Kapitulu honetan Manu Quesada elkarrizketatuko dugu, Andadek Euskadin eta Nafarroan duen ordezkaria, Pertsona Anputatuen Elkarte Nazionala. Kirolaria pala egokituan eta esgriman, bere testigantzak kide baten anputazioa digeritzeko gogortasunaz hitz egiten du, baina erronkak gainditzeko eta, hala badagokio, kirola lortzeko beharraz. Elkartea martxan jarri zuen bere esperientziatik beste pertsona batzuei lagundu ahal izateko.
En este capítulo entrevistamos a Manu Quesada, delegado de Andade en Euskadi y Navarra, la Asociación Nacional de Personas Amputadas. Deportista en pala adaptada y esgrima, su testimonio habla de la dureza de digerir la amputación de un miembro, pero la necesidad de superar retos y buscar objetivos, en su caso el deporte. Puso en marcha la asociación para poder ayudar a otras personas desde su experiencia.
This content is generated from the locution of the audio so it may contain errors.
O cuando te dan la noticia de que vas a ser amputado es duro de digerirlo no y luego también siempre digo que influye mucho el entorno familiar la vida nos cambia desde desde ese momento no aunque sigamos siendo la misma persona nos cambia porque le suele decir que soy una persona dependiente pero a la vez independientes cuando pierdes algo los tienes ese miedo al salir a la calle encontrarte con la vida real no la hospitalaria en la que tocas el timbre y te atienden en un segundo disfrutar de esos momentos que parece que no entras a una cancha de flota un frontón o a un trinquete y te quedas ahí en esas paredes y está disfrutando riendo tal y el mundo está ahí al otro lado de la puerta desvergüenzas una arena ocho activa un podcast de la fundación gala dalí ah muy buenas gracias por visitar el podcast de la fundación galaxia jabalí desvergüenzas una arena ocha activa tu aquí nos encuentra desactivando la voz de la diversidad hoy con el testimonio de mano quesada él es el delegado de anda de en euskadi navarra la asociación nacional de personas amputar hadas además es deportista que compite tanto en pala adaptada como en esgrima aunque no fue siempre así ahora descubrimos su historia mano quesada bienvenido al podcast de la fundación y galarza valek hola muy buenas tardes olga muchas gracias a ti por estar con nosotros hemos hecho una presentación resumida de tu persona en la portada pero por empezar por el principio sí que me gustaría que compartieras con nosotros tu recorrido vital hasta llegar aquí tú tienes una pierna amputada la pierna derecha si no me equivoco verdad es correcto qué ha pasado aquí que que cuál es tu historia bueno mi historia nace en el dos mil diez vale llevamos ya catorce años con falta de parte de la pierna que es un tibial para el que no conozca cuando las fuerzas amputaciones son triviales o femorales ambas piernas o solo una pierna no aparece aparece a partir del dos mil diez por una por un tema de salud bueno yo anterior a ser amputado pues tenía una vida hecha en la que tenía mi trabajo mi familia todo bien todo correcto hasta que llega el momento que pierdes la pierna y claro y eso no es fácil de llevar lo que ocurre es bueno dadas las circunstancias en las que se vio en ese momento como a todos tenemos que intentar aceptar lo que ha ocurrido y también pues una rabia una impotencia porque a mí no vamos a pararnos ahí porque es difícil ponerse en la piel de alguien que pierde un miembro aunque puedo intuir que como cualquier pérdida aquí también existe un proceso de duelo no hablabas de rabia de de enfado no cómo recuerdas tú esa época no sé si pasaste tú bien por estas fases de las que hablo pues claro como es esto de recordar recordarlo me hace sentirme motivo el sentido de que no fue fácil para mí porque realmente no tuve no tuve apoyo no tuve ayuda en general vale y eso te encuentras solo porque cuando estás en ingresado en cualquier cualquier enfermedad y cuando pierdes algo pues tienes ese miedo al salir a la calle encontrarte con la vida real no la hospitalaria la que tocas el timbre y te atienden en un segundo bueno y la vida que dejaste antes de tener las dos piernas entiendo que a partir de entonces la vida igual era diferente fue diferente correcto a ver piensas que tu tenías echado una vida creada creada una vida con cuarenta y cinco años y con tu hija de cuatro años en ese momento es tu mujer y dices y ahora qué no aquello que tenía construido en que se ha quedado que se va a quedar porque realmente cuando te dan la noticia de que vas a ser amputado claro es duro de de digerirlo no y luego también siempre digo que influye mucho el entorno familiar el apoyo y eso hace que que dentro de este




















Comments of T2 /E7 LOS SUEÑOS NO SE AMPUTAN / AMETSAK EZ DIRA EBAKITZEN